Voor deze dagopdracht had ik me nogal slecht voorbereid, ik wist van tevoren gewoon niet iets nieuws te bedenken. Met welke voorwerpen ga je een stilleven maken en waarom dan juist díe? Gelukkig had ik de wodkafles en de glaasjes nog bij de hand van de vorige opdracht. Voor vorige week had ik al een idee om iets met brandende drank te doen, maar was ik daar helemaal niet aan toegekomen. Mooie kans om het vandaag weer eens te proberen.
De sfeer en basis lichtopstelling had ik al in mijn hoofd: het zou een donkere set worden met een gekleurde achtergrond die contrasteert met de blauwe vlam van de alcohol. Vanwege de vlam moest ik een combinatie gebruiken van een lange sluitertijd en het was dus zaak de vlam in balans te brengen met de ingeflitste kleur van de achtergrond (een SB-28 met rood kleurfilter op 1/4 vermogen camera links, afgeschermd met een 'neger'). Uiteindelijke belichting was 6 s, f/5.6 bij Iso 100, waarbij het diafragma beperkend was vanwege de scherptediepte. Ik had graag de fles ook helemaal scherp gehad, maar dan werd ook de achtergrond te scherp, zodat daar hinderlijke lichtpuntjes ontstonden. Bij een kleiner diafragma zou bovendien de sluitertijd langer moeten worden, waardoor de vlam nog vager zou worden dan hij nu al is.
Vanwege andere opstellingen van klasgenoten was het niet mogelijk de studio helemaal te verduisteren, waardoor er reflecties op de fles ontstonden die ik verder niet helemaal in de hand had. Omdat alleen het vuur onvoldoende vermogen had om de fles en het liggende glas goed te verlichten, maakte ik gebruik van een losse flitser in de hand op 1/32 vermogen om wat lichtpareltjes op het glas aan te brengen.
Toen ik eindelijk zover was, werd intussen de vlam steeds kleiner omdat de alcohol opraakte... daarom heb ik bij het uiteindelijke beeld een klein beetje gesjoemeld: twee beelden over elkaar, één met de goede vlam en één met de lichtreflecties zijn gecombineerd. Verdere nabewerking was wat lichte retouche, helderheid en contrast en het aanbrengen van wat vignettering langs de randen. Daarna een uitsnede met verhouding 5:7 gemaakt. Dit vind ik mooier dan het wel erg langwerpige 2:3 van de digitale spiegelreflexen.
Uiteindelijk ben ik redelijk tevreden met het eindresultaat. Natuurlijk had het allemaal veel strakker gekund als de studio helemaal donker was geweest en ik de reflecties van tevoren kon beoordelen. Een grotere scherptediepte had gekund als ik ook de achtergrond verder weg had kunnen plaatsen. Dat is echter voor een volgende keer, ik weet nu hoe ik dit kan bereiken.
